Stefan's Waterloo Just another WordPress weblog

18 August, 2010

Telefoontje

Filed under: Uncategorized — Stefan @ 18:51

Wees maar gerust, ik ben er nog! Na een weekje Nederland ben ik nu al anderhalve week terug in Canada. Ik heb in die tijd nog niet veel bijzonders gedaan (gewerkt en een zware verkoudheid gehad). Behalve dan dinsdagochtend. Toen heb ik de vroegste bus naar Mississauga (een voorstadje van Toronto) genomen. Die vertrok om 5:43 uur, en zorgde dat ik om 7 uur op mijn bestemming was.

Die bestemming was een winkelcentrum met de naam Square One. De Apple winkel aldaar, om meer precies te zijn. De rij voor die winkel, als je het echt helemaal precies wil weten.

Apple maakt namelijk telefoons. En daar wil ik er eentje van kopen. Helaas kan Apple ze niet aangesleept krijgen, waardoor je ofwel (in Nederland) op een wachtlijst komt, ofwel (in het buitenland) je geluk kunt beproeven bij een Apple Store. Die krijgen namelijk wat meer voorraad dan de rest.

In Canada is de afgelopen weken de gewoonte ontstaan om, uren voor openingstijd, in de rij te gaan staan voor die telefoon. Als er dan die dag toevallig een nieuwe voorraad geleverd wordt, dan wordt die verkocht aan de mensen in de rij. Dat wilde ik dus wel eens proberen! Zo zag de rij er om 7 uur uit:

Een half uur later (gelukkig, ze had ook tot de openingstijd van 10 uur kunnen wachten) kwam de filiaalmanager naar buiten. Ze schreef de namen op van de voorste 10 tot 15 mensen, en sloot de rij achter hun af: ze hadden er nog zo’n 20 van de vorige dag, en er zouden geen nieuwe geleverd worden die dag…

De voorste mensen stonden er schijnbaar al om een uur of 5. Ook wilden de meesten twee telefoons kopen, die waarschijnlijk meteen het Canadese equivalent van Marktplaats.nl op gaan, met een marge van een paar honderd dollar… Een persoon die maandag ook al buiten de boot gevallen was, vertelde dat hij de voorste persoon herkende: die stond er maandag ook al. Apple heeft een limiet van 2 per persoon, maar controleert dat niet van dag tot dag.

Om 8:40 uur stapte ik op de bus terug naar Waterloo. Zonder telefoon. Ik weet niet of ik het nog een keer ga proberen. Zo’n buskaartje is toch weer 25 dollar, en het personeel kan geen voorspellingen doen over leveringen tot ze voor hun neus staan.

No Comments

No comments yet.

RSS feed for comments on this post.

Sorry, the comment form is closed at this time.

Powered by WordPress